Je bent van alles aan het regelen, want je gaat verhuizen.  In de berging staan de fietsen en die gaan met de verhuiswagen mee.  Opeens dring het tot je door.  Ik moet straks ook vanaf mijn nieuwe woning naar mijn werk reizen.  Hoe moet ik dan reizen? In de tijd van internet ga je dus eerst even naar www.9292.nl  om te kijken hoe je het beste met het OV kan reizen en je gaat naar google maps om te kijken hoe je  met de fiets en auto kan rijden. Herkenbaar?   

Één van mijn werkzaamheden bij VCCR is aan bovenstaand gerelateerd namelijk het maken van reisadviezen voor de medewerkers van onze klanten. Uiteraard was ik vanuit mijn ervaring dus goed voorbereid hoe ik zou gaan reizen. Na mijn korte zoektocht blijkt dat ik diverse opties beschikbaar heb. Ik kan namelijk de e-bike, e-scooter en het OV uitproberen. De auto valt al snel af gezien de bereikbaarheid van Rotterdam centrum waar VCCR is gelegen en daarbij behorend het parkeren inclusief bijbehorende kosten. Een dagje parkeren in de Westblaak garage kost al 20 euro! Een keuze maken blijkt dan ook best moeilijk. Waar baseer ik mijn keuze op? Op het weer, de snelheid, het reiscomfort, mijn conditie of de kosten ?

Welk vervoersmiddel ga ik nu nemen? Op mijn eerste werkdag regende het heel hard dus toen was de keuze was niet zo moeilijk. Ik ga met het OV. Helaas komt bij ons in Berkel en Rodenrijs (nota bene een forenzenstad) de bus maar 1 keer in het uur en ben ik min of meer aangewezen om  met de fiets of auto naar het Metrostation te reizen.  De fiets kan je bij metrostation Berkel Westpolder  best goed stallen, echter om er te komen moet ik toch 10 minuten fietsen.  Misschien is er wel een snellere fietsroute, maar dat zal ik een keer moeten uitzoeken en uitproberen.  Bij metrostation Berkel Westpolder kan je niet goed parkeren, dus heb ik besloten om met de auto door te reizen naar het verderop gelegen metrostation Meijersplein.   Ik parkeer hier gratis en neem de metro  naar mijn werk.  Ik lees de krant,check de mail en binnen een half uur ben ik op mijn werk. 

De volgende dag  is het droog en vertrek ik met een e-scooter (25 km/u model) naar huis.  Het is op papier maar 13 kilometer.  Helaas zorgt op het 1^ste stuk door de stad de Schieweg door de vele stoplichten voor veel “vertraging”.  Dit brengt me op een idee. Is het niet mogelijk een  “groene zone” voor fietsers te creëren op dergelijke trajecten?  Bij de rotonde van de rijksweg  heb ik het gevoel dat ik erg lang voor het stoplicht staat, echter daarna is het heel rustig rijden.  De fietspaden zijn zeer goed bereidbaar en binnen 40 minuten ben ik thuis.  

De volgende ochtend rij ik al vroeg naar mijn werk. Ik kom de eerste 10km maar 1 fietser tegen en vanaf de Schieweg wordt het al weer drukker.  Nu heb ik mazzel, bijna alle stoplichten staan op groen en dan kan je lekker doorrijden. (heeft die kant misschien wel een “”groene zone “ voor fietsers of is het puur geluk?). Door de groene stoplichten duurt mijn rit 5 minuten korter dan de dag ervoor en concludeer ik na twee verschillende reizen dat het tijdsverschil miniem is tussen P+R/OV en de e-scooter.   Ik heb begrepen dat het mooi weer gaat worden dus mijn derde keuze wordt de e-bike. Ik ben benieuwd  naar de reistijd met de e-bike en of mijn conditie toereikend is (hoeveel extra ondersteuning heb ik nodig?).  Met het zonnetje van de afgelopen week en wellicht met een mooie nazomer in het verschiet zou de e-bike weleens een goed alternatief kunnen zijn!

Erica

Daar kunnen ze in Nederland nog wat van leren

De afgelopen weken was ik met mijn gezin in London. Met z´n vieren hebben wij ruim een week vele unieke sportmomenten mogen meemaken. Marianne Vos haalde Goud in de stromende regen en helaas moest Henkie Grol het doen met Brons! Heel “Great Britain” was in de ban van zijn sporters. Het GB, GB, GB dat de uitzinnige menigte scandeerde staat me nog helder voor de geest.

Voor deze blog van VCCR wil ik ingaan op het openbaar vervoer systeem in en om London. En om maar gelijk een conclusie te trekken: Het hele systeem komt zeer verouderd over, maar qua punctualiteit en volume was het met één woord geweldig!!!

Ik realiseer me dat ze voor de Olympische Spelen alles uit de kast hebben getrokken voor een sublieme verwerking van miljoenen passagiers en dat is gelukt!

Hierbij een aantal concrete voorbeelden:

• We sliepen gedurende de week in Woking, zo’n dertig kilometer ten zuidwesten van London. Vanuit Woking reden wij met de Southwest trains (company) richting Waterloo station in London. Met 8 tot 12 wagons reed er in de ochtend iedere 5 tot 10 minuten een trein richting London en ’s avonds en begin van de nacht weer terug. Een trein gemist, gewoon een bakje verse (bonen) koffie (op elk station te verkrijgen) en met de volgende trein op weg. Veel al konden we zitten en als een trein te laat was of een vertraging opliep, verontschuldigde de Traincaptain/conducteur zich meerdere malen uitvoerig.
• Dan de Under- en Overground en uiteraard ook de bussen; de bekende rode dubbeldekkers. Allemaal reden ze ieder 2 a 3 minuten. Vele miljoenen mensen werden er via deze wijze elk uur vervoerd. De ene metro was nog niet vertrokken of de volgende reed het station al binnen. Een continue stroom van treinen en bussen zorgden ervoor dat London bleef bewegen. Bijna nergens hebben we dan ook maar iets gemerkt van grootschalige opstoppingen. Prima  geregeld allemaal.

Een vergelijk met Nederland in de zomer.

Vandaag geeft NS een waarschuwing voor minder treinen vanaf 17.00 uur in verband met onweer en regen. Terwijl iedere buienradar aangeeft dat het pas na 18.30 uur losbarst en iedereen dan allang thuis had kunnen zijn als de treinen daarvoor gewoon gereden hadden tot die tijd.

Echter nog erger is toch wel de tijdelijke opsplitsing van metro station Kralingsezoom in Rotterdam. Waar normaal 3 metrostellen met 2 of 3 wagons iedere 10 minuten richting Kralingen rijden en met de zomerdienstregeling 3 metrostellen met 1 of 2 wagons iedere 15 minuten, gaat er nu iedere 10 minuten 1 metrostel met 1 wagon. U begrijpt dat dit metrostel/wagon uitpuilend vol zit. Je kunt toch net als in London iedere 2 a 3 minuten een metro richting Kralingsezoom sturen?  Ik begrijp dat onderhoud nodig is, dat de aanleg van een parkeergarage een must is en dat het zomer is maar op deze wijze jaagt de RET toch iedereen uit de metro.

Rik

Tweeten

Ik ben net terug gekomen van drie fantastische weken in Italië. Een trip die we in de eerste plaats gemaakt hebben om op zoek te gaan naar de roots van de familienaam. Wat is de reden dat twee broers hebben besloten hun land te verlaten? Met welke ogen moet je kijken naar het natuurschoon en het nu zo idyllische landschap van Toscane? Wat zijn de redenen geweest om deze prachtige omgeving te verlaten voor iets onbekends? In deze blog ga ik echter niet in op onze zoektocht, maar wil ik graag beschrijven welke verschillen mij zijn opgevallen op het gebied van mobiliteit.  

Onze trip zijn we rustig begonnen in Florence. De hoofdstad van Toscane. Florence is de grootste stad in de regio. Wat me opviel is dat vele straten in het centrum slechts toegankelijk zijn voor bewoners, gemachtigden of bestemmingsverkeer. Je hebt een vergunning nodig om in het centrum met de auto te komen en hierop wordt stevig gecontroleerd. Dit is verschil nummer 1. In Nederland is er ook het winkelgebied dat slechts toegankelijk is voor bestemmingsverkeer, maar de rest van de stad is toegankelijk voor iedereen. Daarentegen zie ik vaak bij landwegen dat deze wel alleen toegankelijk zijn voor bestemmingsverkeer.

Een tweede verschil is de gigantische hoeveelheid  scooters. Scooters zijn duidelijk transportmiddel nummer  1 in de stad. Scooters staan rij aan rij, straten vol geparkeerd. Tussen deze scooter pracht zijn ook al elektrische scooters terug te vinden. Dit laatste had ik niet verwacht. Het klimaat en het goede weer werkt hier ongetwijfeld aan mee, ofschoon je ook scooters met dekens ziet.

In kleinere bergdorpjes ontdek ik verschil nummer 3. De oude Fiat Panda en de Piaggio Ape. De smalle en steile wegen vormen geen belemmering voor deze oudjes. Voor een moderne auto zijn het onmogelijke bochten maar deze 2 maken ze zonder problemen. In Nederland zouden ze de winter niet overleven, maar in Italië rijden ze nog rond en doorstaan ze de tand des tijds. Ook de nieuwe fiat panda lijkt zich hier in zijn element te voelen.

Verschil nummer vier ontdekte ik in Lucca. Lucca fietst. Geen scooters, geen auto’s in de stad, maar alleen fietsen. Fietsen is hip! Onder de bewoners van Lucca ontdek ik de gaafste fietsen, italian design. Heeft Nederland een stad waar men alleen fietst?

Italië duurzaam? Nee, of misschien toch? Kleine auto’s in overvloed. Hoe oud de auto ook is, ze rijden nog rond. In grote steden zoals Milaan merk je dat een kleine auto als de Smart een uitkomst biedt bij de parkeerproblemen. Deze zie je dan ook in overvloed. Zuidelijker in Toscane zijn dat de scooters en de fiat panda’s. Dat geldt zelfs voor de Caribinieri. Elektrische mobiliteit staat hier ook nog in de kinderschoenen. Kleinere auto’s zijn schoner dan de grote, maar hoe zit dit met de scooters?

Mike

Tweeten

Sinds ik werkzaam ben bij VCCR, komt het nog maar sporadisch voor dat ik met de auto reis door de week. Ons kantoor is immers gelegen in hartje Rotterdam. Vanuit Schiedam, waar ik woonachtig ben, is de auto dan zeker niet het meest optimale en snelste vervoermiddel. Daarnaast wordt reizen met de auto vanuit de visie van VCCR  niet gestimuleerd, hetgeen niet vreemd is.

In mijn beginperiode woonde ik vlakbij station Schiedam Centrum. Met de fiets was ik hier binnen enkele minuten, waarna een reis van ca. 10 minuten met de metro volgde.   De keuze voor mijn woon-werk reis was dan ook snel gemaakt.  Sinds vorig jaar ben ik verhuisd naar Schiedam Noord. De reis naar Schiedam Centrum werd daarmee circa 3,5 km langer. Dit was een reden om  een goede fiets aan te schaffen om naar het station te fietsen om vervolgens de zelfde reis per metro als voorheen af te leggen. Daarnaast kwam het bij goede weersomstandigheden af en toe voor dat ik er zelfs voor koos om de gehele afstand (precies 9 km) per fiets af te leggen.

Sinds een aantal weken hebben we vanuit VCCR in samenwerking met De Verkeersonderneming de tool Fiets In Beeld ontwikkeld. In deze tool kan je als fietser je woon-werk (en privé) kilometers bijhouden. Deze kun  je  onder andere vergelijken met je collega’s. Na 2 weken registreren ben ik tot de conclusie gekom dat ik praktisch iedere dag gefietst heb. De tool stimuleert me dus bewust, maar ook zeker onbewust om op de fiets te springen. Enerzijds geeft het me  een gevoel van trots  dat ik zoveel kilometers op de fiets heb gezeten. Anderzijds wil ik  zeker niet onderdoen voor mijn collega’s!

Het stimuleren en veranderen van iemand zijn/haar (reis)gedrag is vaak erg lastig, maar kan dus ook  heel erg gemakkelijk zijn door juist  op een leuke manier invulling te geven aan de voorwaarden en faciliteiten om het reizen heen. Een simpele kilometerregistratie die mijn afstanden en spitsmijdingen afzet tegenover die van mijn collega’s bleek voor mij al een zetje in de rug om op de korte termijn vaker de fiets te pakken.

Ben jij ook enthousiast of nieuwsgierig geworden naar deze tool? Kijk dan eens op www.fietsinbeeld.nl en meld je gerust aan. Wie weet ga jij dan binnenkort ook de strijd met je collega’s aan!

Niels

Tweeten

In februari van dit jaar startte voor mij mijn leven in het Openbaar Vervoer. De afgelopen 23 jaar was ik dagelijks met de auto naar mijn werk gereisd. Waarvan de laatste 13 jaar zelfs met een leaseauto. Nu zit ik sinds 5 maanden dagelijks in de metro. Mijn ervaringen met de metro zijn prima.

Zomerdienstregeling

Vanaf begin juli heb ik te maken met de zomerdienstregeling. De metro rijdt nu niet 6x per uur, maar ‘nog’ 4x. Voor mij natuurlijk een nieuw fenomeen, maar in de zomermaanden is het rustiger in het openbaar vervoer en daarom rijden er minder. Lijkt logisch vanuit het principe van efficiency. Maar ik heb wel een paar opmerkingen:

1. De RET start al met de zomerdienstregeling als er nog niemand op vakantie is en de scholieren nog naar school moeten. Gevolg drukke perrons en overvolle metro’s.
2. Een gevolg van de zomerdienstregeling is ook kortere metro-stellen [gelukkig niet de eerste week toen iedereen nog moest werken]. Dus minder mensen door de vakantietijd, maar ja ook korte metro’s dus relatief gezien gaan er meer mensen in minder metrostel.
3. In de zomermaanden zijn er veel toeristen in de stad en dus in de metro. Hier wordt geen rekening mee gehouden, voor zover het lijkt. Toeristen staan hutje en mutje in de metro, mooi visitekaartje!

Conclusie voor een onervaren OV-reigziger als ik eigenlijk nog ben. Ik begrijp dat het de komende weken vooral tijdens de bouwvak rustiger zal zijn, maar zo vroeg beginnen met een zomerdienstregeling en dan zowel minder metrostellen als minder ritten lijkt dubbel.

Metro rijdt te vroeg weg!!

Afgelopen dinsdag had ik te maken met een nieuw fenomeen. Nadat ik mijn vrouw had afgezet op haar werk in Den Haag, reed ik door naar Meijersplein. Het was druk op de A13, ongeluk op de linker baan zorgde voor een kleine file. Op mijn Iphone vond ik op de RET site de vertrek tijden vanaf Meijersplein richting Rotterdam. 8.28 uur moest het worden! Om 8.25 uur draaide in mijn parkeervak in. Nog drie minuten dat moet lukken, zou je denken. 8.26 uur bereik ik de verkeerslichten, rood, maar geen auto te zien, oversteken. En terwijl ik oversteek zie ik voor me iemand rennen. De metro uit Den Haag komt er namelijk al aan. Ik begin ook te rennen. Maar nog voor ik het station inloop gaat de piep en sluiten de deuren. Om exact 8.27 uur op alle klokken rijdt de metro weg en mis ik hem.

Met de zomerdienstregeling komt de volgende metro 15 minuten later, zou je zeggen. Maar uit Den Haag komt de metro vaak te laat, zo ook nu, en zo stap ik 25 minuten later in de volgende metro. Ik moet dan ook nog overstappen op Rotterdam Centraal vanwege onderhoudswerkzaamheden. Al met al ben ik zo een half uur later op mijn werk. Jammer, en dat alleen maar omdat die metro te ‘vroeg’ vertrok. Kan dat nu zomaar?

Rik